GESCHIEDENIS

Op 4 mei 1894 werd in Mechelen een nieuwe toneelvereniging opgericht: de Werkmanskring. Het gezelschap bleef hetzelfde maar de naam veranderde eerst in Het Christen Werkersverbond om uiteindelijk als Voor Taal en Kunst de geschiedenis in te gaan. Van bij de aanvang bracht de vereniging drie producties per seizoen op de planken. Het Volksbelang was de eerste thuishaven van de vereniging. In mei 1953 verhuisde het gezelschap naar de Stadsschouwburg, dat op het gebied van accommodatie en infrastructuur veel beter geschikt was voor toneelvoorstellingen. Helaas moest de Schouwburg in 1982 haar deuren sluiten wegens onvoldoende brandveiligheid.

De meeste Mechelse toneelkringen weken uit naar kleinere, eigen zalen. Voor Taal en Kunst opteerde voor de kleine zaal van het MMT, die door het Mechels Miniatuur Theater ter beschikking werd gesteld. Wanneer het MMT de deuren sloot van de kleine zaal is VTK beginnen rondzwerven van de ene lokatie naar de andere tot ze een stek gevonden hebben bij De Peoene Lange Schipstraat te Mechelen en waar ze momenteel twee producties per seizoen brengen met telkens negen voorstellingen verspreid over drie weekeindes.

VTK kan terugblikken op een mooie geschiedenis.

Een aantal inmiddels bekende acteurs en actrices boekten hun eerste successen op de planken van het Mechelse gezelschap. Bekende namen zijn ongetwijfeld de broers Manu en René Verreth, de steunpilaren van het MMT. Maar ook Carry Goossens, Vic de Wachter, Hilde van Haesendonck, Danny Timmermans en Bart de Pauw begonnen hun carrière bij Voor Taal en Kunst.

De Boonbloem

Op 4 mei 1994, precies op de honderdste verjaardag van VTK, werd de Mechelse toneelvereniging op het Mechelse stadhuis ontvangen en kreeg het de titel van de Rederijkerskamer "De Boonbloem" toegekend. In Mechelen groeiden indertijd drie toneelgezelschappen uit tot echte Rederijkerskamer. De Peoene is de oudste en belangrijkste, De Geraepte Loetens werd later De Lisbloem en de jongste van de geprivilegieerde kamers is De Boonbloem.

De Peoene slaagde erin om tot vandaag de dag te blijven bestaan. De Lisbloem en De Boonbloem verwelkten echter langzaam maar zeker. Tot enkele jaren geleden de toneelvereniging De Moedertaal de titel van De Lisbloem kreeg toegekend en de kring Voor Taal en Kunst in 1994 het recht kreeg om zich rederijkerskamer De Boonbloem te noemen.

Stuwende kracht

Dat Voor Taal en Kunst 100 jaar kon blijven bestaan is voor een groot deel te danken aan het dynamisme, het enthousiasme en het geloof in het amateurtoneel van Gust Horsten. Jarenlang was hij de stuwende kracht achter de toneelvereniging. Hij ijverde steeds voor verjonging en vernieuwing, waarbij hij vooral kwaliteit trachtte na te streven.